"Dünden sonra yarından önce"

Efendim hayırlı akşamüstleri dilerim hepinize; şizofreni tetikleyici, bir yağmurlu bir güneşli bir Ankara Salısı`nda daha birlikteyiz. Havadaki bulutların üstüme üstüme çöktüğü yetmezmiş gibi bir de vaziyetin üzerine tüy dikmek maksatlı benim Zuhal Olcay playlistini çalıyorum bir yandan ki, sormayın gitsin vallahi.

Ha, var mı öyle damardan damardan Zuhal almayı gerektirecek bir durum? Yok. Sanırsam havanın etkisi, bir de ne diyeyim, böyle hafiften nevroza meyyal kadınlar hoşuma gidiyor galiba. Rahat batıyor ya, ille bir melankoli, bir huzursuzluk, bir pencereden dışarı uzun uzun bakmalar, bir kemikli, uzun parmakların dalgın dalgın saçlara dolanması, bir üflenen sigara dumanında hayal meyal “gizli bir yılanmış gibi yuvalanmış içimde keder” dizesine rastlamak arıyor insan bazı zamanlar. Ki galiba sadece bana özel değil, bizim millete özgün bir illet bu zaman zaman dürten hüzün açlığı; kimi TV`de “Yaprak Dökümü” seyredip salya sümük mendil katlediyor, kimi arabesk dinliyor, kimi de benim gibi çakma Türkçe chanson`lardan medet umuyor. Bir yandan yazarken bir yandan da bu ihtiyacın sebebini düşünüyordum da, galiba insana ruhen yaşadığını hissetmesinde yardımcı birşey, daha doğrusu belki de erişmesi en hızlı ve kolay olanı bu hüzün, acı vebenzerleri. Gülmek, aşık olmak, hele hele düşünmek, yaratmak, üretmek, günlük yaşamımız içerisindeki rutine harcadığımızdan ayrı bir efor sarfetmeyi ve genelde kendimiz haricinde başka insanların da katılımını ve geribeslemesini gerektirdiğinden çok da fazla tercih etmediğimiz metodlar. Tekbaşına en kolay olanı üzülmek galiba.

Yahu ne pis bir girinti olmuş bu böyle.. neyse artık, oldu bi kere..

Reklamlar

2 Yanıt to “"Dünden sonra yarından önce"”

  1. nautilus Says:

    yok. bu sefer yarışcam dedim kendi kendime. bakalım hangimiz daha uzun süre sessiz kalcaz diye. tabi ki bu çeneyle ben kaybetmeye mahkumdum. fakat sen de çok uzattın canıımmm..

  2. Avis Durgan Says:

    🙂

    Haklısın, uzattım değil mi? Ama işte, bu ara veri fazlası var, hangi birini anlatayım, nereden başlayayım, neresinden tutayım bilemedim. Bir de, yazmadıkça insanın eli de paslanıyor, öyle bir kısır döngü içerisine düşmek de gayet mümkün.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: