01

Yarın akşam bir terslik olmazsa benim ikinci memlekete uçuyorum, bizim işverenin hazırladığı iki günlük bir eğitim programı var, ona katılacağız, sertifika bilmemne alacağız, geleceğiz efendim.

13 sene yaşamışız orada, dile kolay. 97`de gri şehre geri döndükten sonra iki ya da üç gez gittim Adana`ya. Sanırım ziyaretler arası zamanın uzunluğundan ya da belki de esasen onca yıl yaşamış olmamıza rağmen “ora”yı pek benimseyememiş oluşumuzdan kaynaklı, her gittiğimde yabancılaşıyorum şehre. Üzerinden yıllar yıllar geçtikten sonra çocukluk arkadaşınızla karşılaşınca yaşanılan garip tedirginlik gibi sanki..

Neyse efendim, gideceğiz, kursumuzu dersimizi sertifikamızı neyim alıp geleceğiz. Ha, tabi, illa ki kebap da yiyeceğiz.. 🙂

Dönünce görüşmek üzere.

Reklamlar

2 Yanıt to “01”

  1. piel roja Says:

    allaana kadar adanalıyıkk..:)
    ben de anne tarafından adanalıyım. nedendir bilinmez(aslında biliyorum. çok sıcak bir memleket yahuu:))
    adanalıyım ama acı yiyemem. bu da böyle güzel bir çelişkidir:)
    başarılar efem..

  2. Avis Durgan Says:

    Piel hanımcım sağolun efendim, başarılar cümlemize inşallah. Ben de “kebap yiyecem” diyorum ama, az acılısından, zira acı yemek konusunda ben de bir miktar kofti sayılırım..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: