Vuslat..

Bugün ilk göz ağrımla bir araya geldik yeniden. Beklemediğim bir anda, uzun bir ayrılıktan sonra yeniden O`nu görecek olmanın tatlı huzursuzluğunu yaşadım bütün gün. İlgilenmem gereken bir sürü işle ilgilenir, görüşmem gereken bir sürü insanla görüşür, konuşurken, aklımın kendime özel kalan ufak bir yerinde hep O vardı. Değişmiş miydi acaba, iki yıl oluyordu neredeyse, huyu, suyu aynı mıydı ki?

Öğleden sonra buluştuk nihayet, bir yandan geçmemişti vakit, bir yandan da gözümü açıp kapayıncaya kadar karşımda buluvermiştim işte O`nu.

Hasret giderdik uzun uzun. Aynıydı, değişmemişti, unuttum zannettiğim tavırlarına, duruşlarına, sesine aslında ne kadar aşina olduğumun farkına vardım. Gariptir; O`ndan sonrakiler, arada yapılan kaçamaklar sanki üzerini örtmüştür, aklımdan silmiştir diye zannediyordum iki buçuk yıllık birlikteliğimizden bana kalanları, hepsi teker teker geldi aklıma.

Dedikleri doğru cidden, insanın ilk göz ağrısı bir başka oluyor. 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: