Asansör

   Bugün sabah (aslında dün sabah oluyor) asansörde kaldım. Buradaki apartmanın asansörü antik bir miktar, ayrıca angut; binip düğmeye bastıktan yaklaşık bir 5 ila 7 saniye sonra anlayıp harekete geçiyor. Bugün ise iyice kitlendi, hiç anlamadı. Kapısı kapandı ama hareket etmedi dangalak makine. Bir müddet bekledim, farklı katların düğmelerine falan bastım, yok bir aksiyon. Daha sonra asansörün kapısına baktım; iki yandan kayarak ortada kapanan duble kapılardan. “Lan” dedim, “ben bunu açarım”.

   Velhasılkelam, sırt çantamı çıkardım, kapının üzerinde tutup da sağlamcana yüklenebileceğim bir sap kol girinti çıkıntı vs de yok aksi gibi, powergrip yapamıyorum (ergonomik terim kullanırım, alırım aklınızı). Osmanlı tokadı modeli kapılara ful avuç temas sağlamak suretiyle sürtünmeden optimum fayda sağlayaraktan yüklenmeye başladım. Birini sağa birini sola itiyorum, kastım, yüklendim, olmadı. Daha doğrusu kapılar yaklaşık bir beş ila yedi santim kadar açılıyor, ve fakat ben yorulup da koyverdiğim zaman geri kapanıyor…

  …Daha önce aynı şey başıma geldiğinden mütevellit, en azından başka bir kurtulma opsiyonu olduğunu biliyorum; asansörün kapı zili modeli alarmını çalıyorsunuz, romen kapıcı teyze gelip sizi çıkarıyor kabinden. Bırbır bişeyler diyor, anlamıyosunuz, “mersi mersi” diyip gidiyosunuz…Alarm düğmesi gözüme ilişti yine, “Bassam mııı? Basmasam mı?” diye düşünüyorum: Basacağım, alarm çalacak, teyze gelecek, kapıyı açacak, dışarı çıkacağım, vs. “Easy way out” olacak bir nevi.

   Basmadım. Kapıya tekrar yüklendim, diğer olası senaryonun az önce yukarıda saydığım sekansları birer birer gözümün önünden geçmek suretiyle titreyip kendime gelmeme, aslında kapıları açacak kuvvete sahip olduğumu farketmeme, ve en nihayetinde kapıları yenmeme önayak oldu; kapıları yanlamasına girebileceğim kadar açmayı, ellerimi kapıların üzerinden çekmemle kapıların tekrar kapanmaları arasında geçen kısa sürede o aralığa yanlamasına girmeyi, ardından ayaklar ve vücüdumun geri kalanıyla kapıları topyekün açıp dışarı çıkmayı başardım. Tabi bu esnada asansör harekete geçebilir, ben ortadan ikiye bölünmek durumunda kalabilirdim, o ayrı.

  Bu yaşadığım ufak çaplı klostrofobik kriz karşısında takındığım tavrın analizlerini belki gelecek girintilerde yaparım, belki de yapmam, bilemiyorum. Şimdilik bu kadar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: