Katar, unuttum kaçıncı gün olduğunu, veya şeytan azapta gerek…

20 Ocak akşamı neler yazmışım bakalım:

“Ne zaman ki kıçı devirip “nasıl olsa yarın var, erken kalkar hallederim” demekten vazgeçiyor, televizyonun sesini kısıp, hafiften bir müzik açıp bu akşam (aslında bu sabah) yapmanız gereken işe girişiyorsunuz, işte o zaman, işinizi hallettikten sonra yatacağınız uykudan alacağınız tad, ballı börekte bile yok…

…mu acaba? Evet, yarınki iş kabulu için hazırlamam gereken bir takım evraklar vardı, saat 8`den 11`e kadar bu işi yarın sabaha ertelemeyi kendime kabul ettirmek için kıvrandım. Genellikle başarılı oluyorum erteleme konusunda kendi kendimi ikna etmeye, fakat bu sefer olmadı. Hatta bir süredir bu konudaki yeteneğimin körelmeye başladığını işaret edercesine, yapmam gereken işi, istemeye istemeye de olsa, zamanında yapıyorum.

Neyse efendim, evrakları hazırladım, tamam, gayet güzel. Yarınki kabulde eksik olarak not edilecek iş kalemlerini de gözden geçirdim tekrar, tahminime göre en fazla iki gün içerisinde halledilecek, ve de işin kabul sürecini aksatmayacak önemsizlikte şeyler, tamam, bu da iyi. Yapılması gereken ödemeleri kabaca hesapladım, yine tahmin ettiğim gibi para yetmeyecek, tekrar para istemek durumundayım, fakat büyük bir sorun değil bu… İş bitti, direkler dikildi, yamuk duran, kafamıza yıkılan da yok allahtan…

O halde, ben neden hala çok huzursuzum?

“Yarın (bugün) ola hayrola” diyerekten yatacağım birazdan, büyük ihtimalle de bir iki saat dönüp durduktan sonra düşünmekten bitkin düşerek uykuya dalacağım sanırım.

Gün ola devran döne. Bakalım, zaten anksiyete sahibi, genelde rahatsız olan bir insandım, burada yekünde geçirdiğim 8 haftalık süre beni iyice yıprattı, dönünce kendime gelebilecek miyim acaba?

Şimdilik bu kadar .”

Tahmin ettiğim üzere, dün geceki uykudan bir bok anlamadım, içimde bir sıkıntı vardı dediğim gibi. Nitekim bugün işi asıl müşteriye teslim etmeden önce, bizim işverenle bir ön-teftiş yaptık, neler çıktı neler. Bu kadar inspection`dan geçen işte nasıl oluyor da hala bozuk aksak birşeyler bulabiliyorlar, anlayamıyorum. Bir sahaya kazısından direğin dikilmesine kadar 7 defa sadece inspectionlar için uğranıyor, şimdi gittiğimiz 8. idi, yarın müşteri ile 9. ya çıkılacak(mış), ondan sonra son kabul için eksiklerin tamamlanıp tamamlanmadığını kontrol için 10. kez ziyaret edilecek(miş) sahalar, ondan sonra eğer herşey yolunda giderse işi kabul edecekler(miş). İş onunla da bitmiyor daha, asıl kabul yapıldıktan sonra bir de buradan paramızı alabilmek için boğuşmaya başlayacağım.

Akıllara zarar. Daha da mühimi benim aklıma zarar. Baba, var ya, yaktın beni, yaktın.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: