Yorgunluk

Hasta ruhlu bi Rus yazarın elinden çıkma bir öykü adı gibi geldi birden post`un başlığı, aslında şimdiye kadar herhangi hasta ruhlu bir Rus yazarın elinden çıkmış bir öykü okumadım, ancak öyle hissediyorum ki bu gibi bir ada sahip olan bir öykü olsa olsa hasta ruhlu bir Rus yazar tarafından yazılabilirdi.

Üç satırdır aynı şeyi çevirip çevirip baştan söylüyorum ki, uzuncana bir zamandır nasıl yaşadığımı da gayet öz bir şekilde özetlemektedir bu tavır.

Bilemiyorum, bu yaşların getirdiği bir genel hal midir bu daim sıkınıtılılık ve bezginlik, yoksa nevi şahsıma münhasır bir illet ikilisi midir? Ya da bu yanlış zamanda yanlış yerde ve durumda, daha doğrusu olunması gerektiği düşünülen ve arzu edilen halden farklı bir halde olmaklığın inceden inceye insanın midesine “lök” diye oturan, tatsız tuzsuz, içi geçmiş elma bayıklığındaki birikintinin verdiği rahatsızlık “kendi”nden haberi olduğunu sanan kısıtlı sayıdaki insanın ortak derdi midir? Ya da yakın zamanda bir kadınla birlikte olmazsam iyiden iyiye kafayı yiyeceğim midir, cidden bilmiyorum…

Yorgunluk dedik, başka mecralara aktı mevzu; insan bilincini serbest bırakınca ipin ucu kaçıyor, kimileri bunun yaratıcılık denen kandırmaca için yararlı olabileceğini savunabilir (bireysel düşüncem yaratıcılık denen hadisenin aslında var olan, ancak ayrı oldukları sırada algı sınırlarımız içine girecek biçemlerde bizi uyarabilecek bütünler yaratmayan etmenlerin, bir araya gelme süreçlerinin bir miktar hızlandırılmasından başka bir şey olmadığıdır), oysa ki ben formasyon olarak bu hadisenin önemli bir payını oluşturduğu bir dalda “yüksek”öğrenimini tamamlamış bir insan olarak, aslında “kreativiti” diye vit vit eden birçok zat`ın anca kendilerine “kreatif” oldukları sonucuna varmış ve dolayısıyla mevzudan soğumuş bir insanım. Ayrıca, o kadar derine inmeye gerek yok; aha, bu yazıda da ben bilinci serbest bırakmış vaziyetteyim, bakın nasıl da saçmalıyorum yarım sayfadır…

Hala yorgunluktan bahsedemedim, sanırım edemeyeceğim de, çünkü zaten bir atımlık barutu kalmıştı kafamın, onu da yukarda abuk subuk harcadım, bitti işte.. Yoruldum yani… bu kadar..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: