Bu açıklama paragrafından sonra sıra geldi olağan blog PR işine; geçenlerde facebook`ta dolanırken Umut`çuğumun profilinde verdiği bir link dikkatimi çekti; kediler ve kitaplar. Kitaplar, filmler, müzikler, oyunlar üzerine gayet hoş bir blog olmuş, bir bakmanızı tavsiye ederim.

Şimdilik benden bu kadar sevgili okur; keza sahada işler beni beklemekte. Siz bu satırları okurken ben muhtemelen kontrol mühendisimizle hemhal oluyor olacağım. Hepinize iyi günler.

oğ may gad..

Hepinize iyi gezmeler sevgili okur, size yine bir Şam akşamından yazıyorum; niye yazıyorum, aha sebebi yukardakidir; 99-02 Saab 9-3 Viggen. Benim kızın plakasındaki harfleri kendilerine hitaben VG olarak seçmiş idim. Üretildikleri 3 sene boyunca toplam üretimi 3000 tane bu araçların, bizim burda (Şam`da değil, Ankara`da) bırakın yeni modellerini sıkça görmeyi, tutup bunlardan bitanesi ile karşılaşmayı beklemek hayaldir diyordum, ta ki bugüne kadar.

Bugün öğle arası internette olağan ikinci el Saab araştırmalarımdan birini yaparken bir de ne göreyim. Aha işte yukarıda gördüğünüz awesomness`ın aynısından bir tane satılık, hem de nerde, bizim mahallede. Nerdeyse bi taş atımı mesafe.

Gördüm göreli yerimde duramıyorum, internette ne var ne yoksa bulabildiğim şu 3, 4 saatlik süre içerisinde hepsini okudum, Viggen`i aldıktan sonra hangi upgradeleri yaparak yol tutuşunun iyileştirilebileceğini, yarı sentetik yağ yerine tam sentetik yağ kullanılması ve yağın da en fazla 10.000 km`de bir değiştirilmesi gerektiğini, ön marşpiyelin yere fazla yakın oluşundan dolayı kaldırımlara ve park bariyerlerine yanaşırken dikkatli olunması gerektiğini, üzerindeki 5 kollu stock jantların çukurlara düşülmesi durumunda eğilebileceğini ve fakat bunlardan öte, bir kere aracın sürüş karakteristiğine (burda bahsettikleri torque steer dedikleri hadise, yüksek torklu, önden çekişli araçlarda düşük viteslerde gaza aniden yüklenildiğinde ön tekerleklerin kendi kafalarına göre sağa ya da sola gitme istekleri oluyor, Nilsine`de de var, arada bi koltuktan hoplatıyor beni) alışıldığında Viggen`in tadından yenmeyecek bir araba İsveç dilberi haline geldiğini öğrendim.

Fabrika çıkış değerleri 2.3 4 silindir Turbo motoruyla 230 beygir ve 350 N/m tork, tabi bir kısım kullanıcı bununla da kalmayıp bir takım chip tuningler (bkz. BSA, Maptun) ve ekstra after-market upgradeler (bkz. Hirsch, K&N, Eibach, Jetex, vs.) ile beygir gücünü 300`e, torkunu da asfaltı yerinden sökercesine 450 N/m`ye çıkartmış. Ben işin o kadarında değilim tabi. 270 bhp ve 400 N/m kafi gelecektir,

Mevzunun tuning, performans vb. kısmını bir kenara bırakalım, yeni gelmiş okuyucular (eğer varsa) beni tutup da Imprezalarını patlatırcasına modifiye eden 21`lik veleterle ya da Doğan görünümlü Şahin`inin altına mavi neon taktıran varoşun Michael Knight`larıyla karıştırmasınlar. Asıl mesele, otomotiv endüstrisinde sayısız yeniliğe imzasını atmış, bulup bulabileceğiniz en güvenli otomobillerden bazılarını üreten, her şeyden ötesi nev-i şahsına münhasırlığını belki şimdi birazcık kaybetmiş olsa da diğerleriyle kıyaslandığında kat be kat fazla koruyabilmiş, sahiplerinin en çok düşkün olduğu otomobil markaları sıralamasında birinci sıraya oturmuş bu küçük İsveç firmasının, şimdiye kadar üretmiş olduğu en nadir bulunan, aslına bakarsanız koleksiyonluk bir parça olan bu aracına sahip olabilmek. Tabi bu ancak araç satılmadan ya sayısaldan ya süper lotodan ya da piyangodan bir ikramiye çıkması kadar olasılıklı bir durum.

Neyse o zaman sevgili okur, ben şimdi bi soğuk duş alayım, bi kendime geleyim, bi durulayım az.. sizi awesomness`ın full frontal`ıyla selamlayayım çıkarken. Hoşçakalınız.

oğğğ may gudnıss

edit: lithaen`in yorumuna istinaden ufak bir fotoşop çalışması yaptım, alternatif jantlar fena durmadı sanki, evet:

hoş hoş..

Detaylar belki daha sonra, şimdilik böyle sevgili okur.

Konumuz geçen 30 gün içerisinde gugıl tarafından benim bloga “aha müdür bu, buna konuş” şeklinde yönlendirilen aramalardan ilginç olanlardan bir bukle:

“hadisenin ayakları”

Bu nasıl oldu, gugılın kafası nasıl bir kafaydı o esnada, en ufak bir fikrim yok.

“bülent ersoyun uykudan kalkmış hali”

Bunu az çok tahmin edebiliyorum, geçen girintilerden birinde divanın (divan pastanesi neden o kadar pahalı bi yer sizce?) 90`larda izmir fuarındaki bir performansının videosunu eklemiştim buraya, muhtemelen ona istinaden gugıl böyle uygun gördü. Benim kafamın takıldığı, bir insan hangi sebeple Bülent Ersoy`un uykudan kalkmış halini merak eder? Aynı kişinin “cigulinin post orgazmik chill hali”, “ajdarın ramazan pidesi sırasında beklemesi hali”, “ferhat güzelin çayını kıtlama içerkenki hali” gibi aramalar yaptığından şüpheleniyorum ben.

“pavır satır”

Ülkü ocakları meets Warhammer 3K.

“abuk subuk şeyler”

İşte buna biraz içerledim hakkaten. Duygularımı, sevinçlerimi, hüzünlerimi, mutluluklarımı, hayallerimi ve kırıldıkları zaman parçalarının ruhumu kestiklerinde açılan yaralardan damlayanları paylaştığımı düşünüyordum, odun gugıl abuk subuk şeyler deyip kestirip atmış. Hayvansıan gugıl.

“nejat uygur benim aletim”

Eeeüüü… Ya ondan sonra millet şaşırıyor “aaa, damacanayla halvet olmuş, yuh artık” diye. Yani şimdi bunun üzerine ne diyeyim, ne yazayım. Aramayı yapan ne arıyordu, neye ulaşmaya çalışıyordu, belki Nejat Uygur`un lümpen komedilerinden birindeki repliklerinden birinin başlangıcıydı bu, yani umuyorum arayan öyle birşey arıyordu yutüpde falan, eğer değilse, eleman gerçekten aletine nejat uygur diyorsa.. Tehlikenin farkında mısınız sevgili okur?

Ya, işte, böyleyken böyle.  Gidip iki Fallout 3 oynayayım ben en iyisi. Sizlere iyi cumalar robinson okur.

sevgili biraderim ardamardar`a burdan buyrun sayın okur.

Hoşgeldin tekrar.

…kere maaşallah kızıma benim.

sene 97, kimi siz nisbeten genç okurlar belki hatırlamayacaklardır, o aralar üniversiteye giriş sınavı iki kademeli idi; bir ÖSS bir de ÖYS vardı. Tercihlerimizi de ÖSS`den sonra, ÖYS`ye girmeden önce yapıyorduk; şimdiki gibi puan belli, ona göre fakülte seç hadisesi yoktu o zamanlar. (biz o çift sınavlı neslin sonuncuları idik, bizden sonra sınava girenler kimbilir belki daha şanslı idiler bu tercih mevzuunda.. herneyse. Ki zaten duydum ki çift sınav sistemi geri geliyormuş seneye, tarih nasıl da tekerrürden ibaret, değil mi sevgili okur?)

Hatırlıyorum, Adana`daki evimizin salonunda tercih formundaki yuvarlakları karalıyoruz Peder Bey ve Valide Hanım`la birlikte, en tepelere opti mühendislikleri koyduk; fen lisesi mezunu bir eleman için çok da sıradışı tercihler değil aslına bakarsanız, ha, diyeceksiniz belki neden boğaziçi veya itü yoktu tercihlerin arasında, o da bir miktar benim istanbul şehrinden pek hazzetmeyişim, çok daha fazla miktar da kendime ”büyüyünce böyle olmak istiyorum ben” diye bellediğim adamın opti mezunu oluşundan dolayı idi.

Banko tercihler olan endüstri, bilgisayar, elektrik elektronik, inşaat ve makine mühendisliklerini yazdıktan sonra durum karışmaya başladı biraz, ondan sonrası için hiç bir fikrimiz yoktu aslında, ilk beş tercih ne kadar kolay olduysa kalanlar o kadar zor oldu..

İşte o esnada, biz Peder Bey`le birlikte opti makine`den sonra opti entas`ı işaretlemeye karar vermiş ve kurşunkalem o minvalde yuvarlakları doldurmaya başlamışken Valide Hanım`ın itirazıyla karşılaştık. Sene 97, bundan 12 (ONİKİİİİĞĞ!) sene öncesi, daha entas`ın ne olduğu çok belli değil, bir nevi enformatik mühendisliği veyahut sistem entegrasyonu uzmanlığı gibi, sanki adı büyük kendi fıs bir dalga oluşundan korkuyor mimarlık ve mühendislik akademisi mezunu Valide Hanım. Belki de korkusunda haklı; şimdi eğri oturup doğru konuşalım,  biz de Peder Bey`le o tercihi yaparken kendimizden çok emin değildik.

Valide Hanım “bunun yerine Ankara Tıp yazsanıza?” dedi; ailede, aile dostlarının içerisinde şimdi sayamayacağım (sonra da sayamam muhtemelen) kadar çok doktor var, KBBcisi, hematoloğu, pediatrisyeni, nefroloğu, ortopedisti, romatoloğu, oftalmolojisiti… ne ararsanız.. Sonuçta bilinen, her daim geçerli bir meslek doktorluk. Neden olmasındı? Hacettepe için kafi miktarda Fen (hayatta en hakiki mürşittir, yanlış olmasın.) ağırlıklı puanı toplamam pek olası değildi, ama Ankara Tıp.. olabilirdi hakkaten..

Ama ne oldu, biz üste opti entas`ı, altına ankara tıp`ı yazdık.

Adana`daki evde, yemek masasının başında geçirdiğimiz o sıkıntılı “tercih” faslının üzerinden 12 (ONİKİİİEEĞĞ!!!) sene geçti sevgili okur. Hiç beklemediğim bir şekilde opti entas`a girdim, dörtbuçuk sene okudum, öncesinde bir sene mübadele öğrencisi oldum, arta kalan altıbuçuk senedir de inşaat işiyle uğraşıyorum.

Yalnız bazı zamanlar oluyor ki, düşünmeden edemiyorum; 12 (ONİKii..neyse, beni baydı ise bu kadar vurgu, size haydi haydi gına gelmiştir) sene önce o akşam, Adana`daki o evde, o cam yemek masasının üzerinde o yuvarlakları doldururken opti entas yerine ankara tıp`ı yazsa idim, ne olacaktı?

12 sene önce, 15 sene sonra..

Bilmem? Olur muydu ki? Sanmıyorum aslına bakarsanız. Olmazdı muhtemelen. Ama yine de hayalini kurmak fena değil, kim bilir, belki yeni yetmeleri heveslenir, “hip” meslektir diye entas yazmaktan ziyade ankara tıp`ı “tercih” ederler?

Normal is really overrated?

Şimdilik bir görselle özet geçeyim o takdirde:

deniz, güneş ve benim ayaklar..

yakında görüşmek üzre, bayinizden ısrarla isteyiniz.